Chyba czas zacząc się bać...

Dialog wieczorny

- Szanowni! Ja rozumiem, że jest późno ale skupcie się jeszcze przez chwilę 

- Ale Pan nam mózgi morduje

Zbieram doświadczenia z innym typem studenta więc póki co nie formułuje jeszcze nowej teorii.

Swoja drogą czy to komplement?

Jutro

Najpierw o 12 zajęcia z zaawansowanych metod statystycznych (gotowe w 50%) 

Następnie o 16 wykład w barbarzyńskim narzeczu na temat psychometrii (gotowy w 10%)

...

Dziś kupiłem sobie Zeldę Skyward Sword

Ależ ja jestem głupi...

Zmieniłem Instystutę zatrudnienia. Wszystko wygląda na to że blog ma szanse o-rzyć.

Wyobraźmy sobie, że z nieznanych przyczyn osób kilka postanowiło studiować psychologię. W czasie owych studiów na jakichś tam zajęciach postawiono przed wspomnianymi osobami grupowe zadanie do wykonania. Zadanie określone jest w ogólnych kategoriach – stawiacz zadania liczył na kreatywność - a zaliczenie dokonuje się na podstawie kryteriów formalnych. Czas wykonania to mniej więcej semestr.

Wyobraźmy sobie, że wspomniane osoby sformowały grupy i jedna z tych grup wykazała się wspomnianą kreatywnością i urodziła wspomniany pomysł. Mniejsza o sensowność wzmiankowanego pomysłu ważne, że formalne kryteria spełnia. Pomysł ów zgodnie z ustalonymi zawczasu zasadami powinien zostać skonsultowany. Wspomniane konsultacje mają na celu pomóc doprecyzować ów pomysł oraz rozwiązać różne techniczne i formalne problemy które podczas realizacji tego typu zadań zwykły się pojawiać.  

Wyobraźmy sobie, że wspomnianych konsultacji przewidziano godzinę (sztuk jeden) a wspomniane osoby odbyły ich trzy godziny, przy trzech różnych podejściach. Podczas owych spotkań ustalono metodę realizacji projektu przy czym warto zaznaczyć, iż propozycja metody wyszła od wspomnianych osób.

Metoda prosta polegająca na wykorzystaniu pewnego programu. Program ów jest dostępny dla studentów uczelni o której mowa. Dodatkowo od czasu do czasu dla wspomnianych studentów wspomnianej uczelni odbywają się kursy poświęcone owemu wytworowi myśli programistycznej.

Cóż nie ukrywam iż fakty te uśpiły moją czujność.

Niespodziewanie na tydzień przed przysłowiowym końcem semestru wpada do mojego pokoju dziewczę zziajane (DZZ) z informacją:

DZZ: Mamy mały problem z programem.

CiP: mhm…?

DZZ: Po co właściwie mamy używać ten program i jak właściwie on działa?

- jak rzyć? panie Premierze?

- a jak głowa panie producencie papryki?